سرطان فرج : هر آنچه باید درباره این سرطان بدانید!

سرطان ولو یا کارسینوم فرج یک بیماری بدخیم نادر در دستگاه تناسلی خارجی زنان است که معمولاً از اپیتلیوم سنگفرشی پوست منشأ می‌گیرد. در موارد نادر، تومور از غدد بارتولینی در ورودی واژن یا کلیتوریس یا مجرای ادرار منشأ می‌گیرد. در واقع، تمام مناطق ناحیه زهار زنان مبتلا می‌شود، با اکثریت سرطان ولو متمرکز شدن در منطقه قدامی فرج، یعنی MINORA لب، منطقه بین چوچوله و مجرای خروجی مثانه (به‌اصطلاح کمیسور قدامی)، یا خود کلیتوریس. بخشی از کارسینوم‌هارا می‌توان به‌صورت جانبی در لابیای بزرگ، در ورودی خلفی واژن یا روی پرینه یا نزدیک مقعد یافت. مکان تومورها در دهه گذشته تغییر کرده است، زیرا اکنون بیش از نیمی از کارسینوم‌ها در ناحیه قدامی فرج تشخیص داده می‌شوند.

سرطان فرج چیست

سرطان فرج کجا ایجاد می‌شود؟

در اصل، تومور بدخیم می‌تواند در هر نقطه از ناحیه فرج ایجاد شود. چند سالی است که اکثر سرطان‌های فرج در ناحیه قدامی فرج، یعنی در ناحیه لب‌های کوچک، بین کلیتوریس و مجرای ادرار یا مستقیماً روی کلیتوریس قرار دارند. در موارد باقیمانده، تومور در ناحیه خلفی فرج، تقریباً در کنار لابیای بزرگ، در ورودی واژن خلفی یا روی پرینه (پرینه = ناحیه بین اندام‌های تناسلی خارجی و مقعد) ایجاد می‌شود.

تشخیص و پیشگیری اولیه

روش خاصی برای تشخیص زودهنگام سرطان فرج وجود ندارد. با این حال، متخصص زنان همچنین فرج را به‌عنوان بخشی از معاینه غربالگری سالانه زنان (معاینه دهانه رحم، پاپ اسمیر) بررسی می‌کند. حضور منظم در معاینات غربالگری توصیه شده بسیار مهم‌تر است.

اصولاً بیماران نباید از بحث در مورد علائمی که بی‌ضرر به نظر می‌رسند، مانند خارش در ناحیه تناسلی، احساس سوزش هنگام ادرار یا وجود زخم غیر التیام بخشی در ورودی واژن و یا مشورت با پزشک به همین دلیل بترسند. علاوه بر این، زنان در هر سنی می‌توانند به طور منظم ناحیه تناسلی خارجی را خودشان معاینه کنند و با کمک آینه آن را بررسی کنند. در صورت مشاهده تغییرات، باید در کوتاه‌مدت با پزشک مشورت شود. یک راه خوب برای جلوگیری از HPV واکسیناسیون است.

درمان سرطان فرج

علل و عوامل خطر

دلایل دقیق ایجاد سرطان فرج تا حد زیادی نامشخص است. عوامل خطر سرطان فرج شامل سایر عفونت‌های مقاربتی مانند ویروس‌های هرپس، کلامیدیا و سیفلیس است که به‌تنهایی نمی‌تواند باعث سرطان فرج شود. برخی از بیماری‌های مزمن فرج و واژن، سیگارکشیدن یا اختلال در عملکرد سیستم ایمنی ناشی از HIV یا دارو نیز خطر ابتلا به سرطان فرج را افزایش می‌دهد. یکی دیگر از عوامل خطر سرطان یا مراحل اولیه در ناحیه تناسلی و مقعد است. برای کراتینه کردن کارسینوم سلول سنگفرشی فرج، بیماری‌های التهابی مزمن پوست نیز یک عامل خطر مهم هستند، به‌عنوان مثال لیکن اسکلروزوس.

علائم

شایع‌ترین علامت آن خارش است. علائم سرطان مهبل در مراحل اولیه بسیار نامشخص. اولین علائمی که ممکن است ظاهر شوند عبارت‌اند از:

  • خارش مداوم در فرج
  • درد، خود به خود یا مثلاً هنگام ادرار کردن یا در حین مقاربت
  • احساس سوزش در ناحیه فرج
  • خونریزی یا ترشحات واژن
  • ضایعات پوستی / غشای مخاطی در ناحیه فرج، به‌عنوان مثال، لکه‌های کوچک، قرمز، کمی برجسته یا سفید، سفت شدن ضخیم یا گریه، فرسایش‌های کوچک بدون خونریزی.

گاهی اوقات خارش مداوم تنها نشانه سرطان فرج در مراحل اولیه است. همچنین بسیاری از زنان هستند که در این مرحله اولیه تومور هیچ علامتی ندارند.

با پیشرفت بیماری، تومور قابل‌مشاهده می‌شود، به‌عنوان مثال به‌صورت یک توده قابل توجه یا به‌صورت زخمی که شبیه گل‌کلم است. در ابتدا آهسته رشد می‌کند، بعداً سریع‌تر و سریع‌تر رشد می‌کند و همچنین می‌تواند خونریزی کند. سایر علائم احتمالی سرطان فرج در مراحل پیشرفته افزایش درد و ترشحات بوی نامطبوع است. مورد دوم در اثر مرگ سلول‌های تومور که توسط باکتری‌ها تجزیه می‌شوند ایجاد می‌شود.

تقسیم مراحل بیماری سرطان فرج

بر اساس تمام نتایج آزمایش، سرطان فرج را می‌توان به مرحله خاصی از بیماری اختصاص داد. این برای برنامه‌ریزی درمانی مهم است. مراحل سرطان فرج بر اساس طبقه‌بندی به‌اصطلاح FIGO عبارت‌اند از:

مرحله اول: سرطان ولو که محدود به فرج یا فرج و پرینه است (پرینه = ناحیه بین ناحیه تناسلی خارجی و مقعد). عدم درگیری غدد لنفاوی بسته به حداکثر وسعت تومور و عمق نفوذ به بافت، بین مرحله Ia و مرحله IB تمایز قائل می‌شود.

مرحله دوم: تومور با هراندازه‌ای که به یک‌سوم پایینی واژن، مجرای ادرار و یا مقعد گسترش‌یافته است. عدم درگیری غدد لنفاوی.

مرحله III : تومور با هراندازه‌ای که به یک‌سوم پایینی واژن، مجرای ادرار و یا مقعد گسترش‌یافته است. علاوه بر این درگیری غدد لنفاوی در کشاله ران. بسته به میزان درگیری غدد لنفاوی، بین مرحله IIIA، مرحله IIIB و مرحله IIIC تمایز قائل می‌شود.

مرحله چهارم: تومور با هراندازه‌ای که به دو سوم بالایی واژن یا مجرای ادرار یا به مقعد یا غشای مخاطی مثانه یا راست‌روده گسترش‌یافته یا به استخوان لگن رسیده است. مرحله (IVA) یا متاستاز(مرحله IVB).

درمان سرطان فرج

نحوه درمان سرطان فرج توسط متخصصان پزشکی تا حد زیادی به نوع، مرحله و محل تومور بستگی دارد. وضعیت سلامت عمومی بیمار و سن او نیز در نظر گرفته می‌شود (مرتبط با تنظیم خانواده و حفظ عملکرد جنسی). اصولاً گزینه‌های درمان سرطان فرج عبارت‌اند از جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی. آنها را می‌توان به‌صورت جداگانه یا در ترکیبات مختلف استفاده کرد.

عمل جراحی

درمان انتخابی برای سرطان فرج، جراحی است: در صورت امکان، فرد همیشه سعی می‌کند تومور را به طور کامل بردارد و در عین حال فرج را تا حد امکان حفظ کند. از انجام عمل جراحی فقط در موارد استثنایی اجتناب می‌شود، برای مثال اگر زنی به دلایل سلامتی قابل عمل نباشد یا تومور قبلاً به مقعد گسترش‌یافته باشد. میزان گسترده بودن عمل بستگی به مرحله بیماری دارد:

تومور کوچک: اگر تومور هنوز بسیار کوچک است و هنوز عمیقاً به داخل پوست نفوذ نکرده است، معمولاً کافی است آن را همراه با یک حاشیه از بافت سالم جدا کنید. در صورت لزوم، جراح غدد لنفاوی کشاله ران را نیز برمی‌دارد. یا در ابتدا فقط غدد لنفاوی نگهبان را قطع می‌کند-اولین غدد لنفاوی اینگوینال واقع در ناحیه خروجی تومور. اگر آزمایشات بافتی نشان دهد که آنها فاقد سلول‌های سرطانی هستند، غدد لنفاوی باقی‌مانده در کشاله ران نیازی به برداشتن ندارند.

تومور بزرگتر یا چندین محل تومور: برای تومورهایی که از قبل بزرگتر هستند، قبلاً به ساختارهای مجاور گسترش‌یافته اند (مانند مجرای ادرار، کلیتوریس، واژن) یا در چندین مکان ایجاد شده‌اند، جراحی گسترده‌تری لازم است. نه‌تنها خود بافت سرطانی با حاشیه‌ای از بافت سالم برداشته می‌شود، بلکه بخشی یا تمام فرج (به همراه بافت چربی زیرین) نیز برداشته می‌شود. برداشتن فرج را ولوکتومی می‌نامند. به‌عنوان بخشی از این روش، غدد لنفاوی در کشاله ران نیز برداشته می‌شوند، زیرا خطر ابتلا به سرطان نیز وجود دارد. اگر آزمایشات بافتی این موضوع را تأیید کرد، غدد لنفاوی لگن نیز باید برداشته شوند.

خطرات عملیات

در مورد تومورهای کوچک در مجاورت کلیتوریس یا مجرای ادرار، عمل معمولاً با کمترین حاشیه ممکن به بافت سالم انجام می‌شود تا از کلیتوریس و مجرای ادرار محافظت شود. با این حال، اگر بافت سالم بسیار کمی در لبه بریده شود، تومور می‌تواند برگردد. وقتی فرج به طور کامل برداشته شد، تقریباً هر دوم بیمار مجبور است پس از آن با اختلالات ترمیم زخم مبارزه کند. سایر پیامدهای احتمالی مداخله رادیکال عبارت‌اند از به‌عنوان مثال، اختلالات حسی، زخم، انقباض، ازدست‌دادن ادرار و عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری. همچنین با برداشتن تمام غدد لنفاوی در کشاله ران یا لگن، خطرات قابل‌توجهی قابل‌انتظار است. زنان مبتلا اغلب از تجمعات مکرر لنفاوی، لنف ادم در پاها و التهاب رنج می‌برند.

رادیوتراپی

اگر غدد لنفاوی در کشاله ران یا لگن تحت‌تأثیر سرطان قرار گیرند، این نواحی تحت تابش قرار می‌گیرند. خود سرطان ولو معمولاً به پرتودرمانی به‌خوبی پاسخ نمی‌دهد. با این وجود، این روش درمانی در موارد زیر می‌تواند مفید باشد:

علاوه بر عمل: پرتودرمانی کمکی بعد از عمل انجام می‌شود، برای مثال اگر تومور را نتوان به طور کامل یا با حاشیه به‌اندازه کافی بزرگ برداشت. قبل از این عمل پرتودرمانی نئوادجوانت انجام می‌شود – هدف آن کاهش اندازه تومور است که به دلیل اندازه یا موقعیت آن غیر قابل عمل است (مثلاً نزدیک به راست‌روده)، تاحدی‌که بتوان آن را با جراحی خارج کرد.

به‌جای عمل: کارسینوم‌های فرج نیز وجود دارند که اصلاً قابل عمل نیستند و فقط تحت تابش قرار می‌گیرند (پرتودهی قطعی).

برای مؤثرتر کردن پرتودرمانی، می‌توان آن را با شیمی‌درمانی ترکیب کرد. پزشکان از شیمی‌درمانی صحبت می‌کنند.

شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی نیز در سرطان فرج کمتر مؤثر است. به همین دلیل است که معمولاً با سایر روش‌های درمانی مانند رادیوشیمی درمانی (به‌عنوان جایگزین یا علاوه بر جراحی) ترکیب می‌شود. شیمی‌درمانی عمدتاً برای سرطان فرج استفاده می‌شود که قبلاً در نواحی دورتر بدن (متاستازهای دوردست) سکونتگاه‌های دختری ایجاد کرده است.

درمان حمایتی

این شامل اقدامات درمانی است که برای پیشگیری یا کاهش درمان یا علائم مرتبط با تومور در نظر گرفته شده است. چند نمونه: در برابر تهوع و استفراغ، عوارض جانبی احتمالی پرتودرمانی و شیمی‌درمانی، داروهای ضد استفراغ تجویز می‌شود. حتی اسهال ناشی از پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی را می‌توان با دارو درمان کرد. پرتودرمانی در ناحیه تناسلی می‌تواند باعث سیستیت حاد شود. سپس به‌عنوان مثال داروهای ضدتشنج و مسکن و در صورت لزوم آنتی‌بیوتیک کمک می‌کند. بیماران سرطانی اغلب از کم‌خونی رنج می‌برند یا ناشی از خود تومور یا در اثر درمان تومور. برای مثال، پزشک ممکن است برای درمان تزریق خون بدهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

instagram logo call button